9 سپتامبر 2023- تاکنون مشخص نبود که تا چه حد مقاومت به انسولین با پپتید ناتریورتیک نوع پرو-B  در جمعیت عمومی پس از محاسبه ترکیب بدنی ارتباط دارد. هدف از این مطالعه، توصیف ارتباط مقاومت به انسولین با NT-proBNP مستقل از اندازه گیری ترکیب بدن در بزرگسالان ایالات متحده بود.

در این مطالعه که نتایج آن درJAMA Cardiology ، منتشر شده است، محققان رابطه ی معکوسی را بین مقاومت به انسولین (IR) و NT-proBNP(پپتید ناتریورتیک نوع pro-B) مستقل از ترکیب بدنی، یافتند.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که مکانیسم‌هایی که NT-proBNP را به مقاومت به انسولین مرتبط می‌کنند تا حدی مستقل از چاقی بیش از حد هستند و ممکن است با هایپرانسولینمی، مرتبط باشند.

محققان گزارش کردند که تحلیل‌های جنسیت خاص در یک مطالعه مقطعی که شامل یک نمونه ملی از 4038 بزرگسال بدون دیابت و بیماری قلبی عروقی (CVD) بود، ارتباط سطوح پایین‌ترNT-proBNP  را با افزایش مقاومت به انسولینکه با استفاده از چندین روش‌ ارزیابی شد، نشان داد. این ارتباط پس از محاسبه ی دقیق توده‌ی بدون چربی و توده ی چربی، دور کمر و شاخص توده بدنی، با استفاده از جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA)، ادامه یافت.

در مورد این مطالعه

محققان دانشکده ی پزشکی دانشگاه جان هاپکینز، با استفاده از داده‌هایNHANES (بررسی ملی سلامت و تغذیه در سال‌های 1999-2004)، ارتباط بین سطوح مقاومت به انسولینبا NT-proBNP را با در نظر گرفتن اندازه گیری های ترکیب بدنی(از جمله اندازه گیری های استخراج شده از DEXA) در بزرگسالان ایالات متحده ارزیابی کردند.

این مطالعه شامل شرکت‌کنندگان 20 ساله یا بالاتر بود که اطلاعات مربوط به شاخص توده بدنی (BMI)، NT-pro-BNP، و ترکیب بدنی (توده ی چربی و توده‌ی بدون چربی با روش جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA آنها در دسترس بود.

محققان ارتباط معیارهای توده ی بدنی و ترکیب بدنی(توده بدون چربی، دور کمر، BMI، و توده چربی) را با NT-proBNP با استفاده از رگرسیون خطی و لجستیک بررسی کردند.

پس از تنظیم عوامل خطرقلبی عروقیو اندازه های ترکیب بدنی، ارتباط ارزیابی مدل هموستازی مقاومت به انسولین [HOMA-IR] وNT-proBNP ، با استفاده از رگرسیون خطی مشخص شد.

محققان همچنین شاخص تری گلیسیرید-گلوکز(شاخص TyG)، شاخص بررسی کمّی حساسیت به انسولین(QUICKI)، انسولین ناشتا، نسبت انسولین به گلوکز (IGR) و HOMA-β را بررسی کردند.

این مطالعه شامل 4038 بزرگسال بدون دیابت یا بیماری قلبی عروقی، با میانگین سنی 44 سال، 51.2 درصد زن، و 74.3 درصد سفید پوست، بود.

یافته های این مطالعه به شرح زیر است:

· در آنالیزهای جنس خاص( برای هر یک از دو گروه مرد و زن بطور مجزا)، معیارهای مقاومت به انسولین باNT-pro-BNP ارتباط معکوس داشتند.

· پس از تعدیل نتایج برای عواملی شامل عوامل خطر قلبی عروقی، BMI، دور کمر، و توده چربی و توده بدون چربی (استخراج شده ازDEXA)، مشخص گردید که کاهش 16.84 درصدیNT-proBNP  با افزایشیک واحد انحراف استاندارد در HOMA-IRدر زنان، و کاهش 19.04درصدی NT-proBNPبا افزایشیک واحد انحراف استاندارد در HOMA-IRدر مردان مرتبط بود.

· ارتباط های مشابهی برای سایر شاخص های مقاومت به انسولین، از جملهQUICKI (زنان: 17.27 در مقابل مردان: 22.17)، شاخصTyG (زنان: 11.47- در مقابل مردان: 15.81-)، IGR (زنان: 15.15- در مقابل مردان: 16.61-)، و انسولین ناشتا (زنان: 16.32- در مقابل مردان: 18.22-)، و همچنینHOMA-β (زنان: 10.71- در مقابل مردان: 11.72-) مشاهده شد.

محققان در پایان اظهار داشتند که مطالعات مکانیسمی بیشتر در مورد ارتباطات انسولین و پپتیدهای ناتریورتیک، گام بعدی مهمی برای درک پاتوبیولوژی پپتیدهای ناتریورتیک است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/low-nt-probnp-levels-associated-with-high-insulin-resistance-among-healthy-adults-jama-116986